Godsdienst en levensbeschouwing staan centraal in het leven van miljarden mensen over de gehele wereld. Soms strijden mensen zelfs om hun godsdienst of levensovertuiging te beschermen tegen hen die anders denken of willen en niet zelden gaan zulke conflicten samen met politieke strijd. De media is er vol van; sla de kranten maar eens op na. 'De vrijheid van godsdienst staat in Griekenland behoorlijk onder druk. Het zogeheten 'anti-ketterij-beleid' van de Grieks-orthodoxe kerk maakt het leven van evangelische christenen moeilijk', heeft op teletekst van zaterdag 13 januari 2001 gestaan. Ondertussen is op 5 december van het jaar 2000 in Den Haag een conferentie gehouden onder de titel: 'Godsdienstvrijheid, een kostbaar mensenrecht'. Vrijheid van godsdienst en levensbeschouwing moet gebaseerd zijn op respect voor de waardigheid en mensenrechten van iedereen, ongeacht zijn of haar levensbeschouwing of geloof, lees je in de conferentie folder.

Staan dan zending en proselitisme niet op gespannen voet met vrijheid van godsdienst en levensbeschouwing, vraag je je dan af. Of wordt godsdienstvrijheid zo begrepen dat je de vrijheid hebt om anderen naar je eigen geloof over te halen en de middelen die je daarvoor gebruikt eigenlijk er niet aan toe doen; want het doel heiligt de middelen. Om op deze vragen in te kunnen gaan, dienen we eerst naar een andere vraag te kijken, n.l.: kunnen we 'godsdienstige feiten' (beweringen) echt voor feiten aanzien? Indien ja, welk feit uit welke godsdienst of levensovertuiging is dan wel of geen feit in de ware zin van het woord; en indien nee, waarom dan al de moeite om anderen van je eigen gelijk te overtuigen; de ander heeft toch al een godsdienst of een levensovertuiging? Een feit is dat wat werkelijk is of heeft plaatsgehad; een daad of een gebeurtenis waarvan de werkelijkheid - en daarmee ook de waarheid - vaststaat. 'Godsdienstige feiten' zijn derhalve geen feiten in de strikte zin van het woord.

volgende pagina