Achtergrondartikel "De Hindustaanse Immigratie"

Na een reis van drie maanden zette de eerste Brits-Indische immigranten voet aan wal in Suriname, op 5 juni 1873. Zij kwamen met het zeilschip de 'Lalla Rookh' (letterlijk: Roze wang), met aan boord 399 mensen. In totaal kwamen er tussen 1873 en 1916 ongeveer 35.000 Hindustanen aan in Suriname, waarvan ongeveer 11.000 na de contractsperiode terugkeerden naar India. Mede door de valse beloften van de wervers (ronselaars) in India gingen de Brits-Indiers (Hindustanen) op zoek naar een gouden toekomst. Ze verlieten huis en haard en vertrokken naar het beloofde paradijs; Suriname.

Sinds de tweede helft van de 19e eeuw tot 1939 werden ongeveer 74.000 immigranten in Suriname aangevoerd om als arbeiders te werken op de plantages. Na de afschaffing van de slavernij in 1863 was er namelijk een grote behoefte aan arbeidskrachten. Het grootste gedeelte van de immigranten kwam als contractarbeider, met als bedoeling na een tijdelijk verblijf terug te keren naar het land van herkomst. Ongeveer tweederde van de Brits-Indiërs of Hindustanen zijn na afloop van hun contract in Suriname gebleven. Een direct gevolg op korte en lange termijn is geweest, dat de bevolking van Suriname in aantal toenam en dat die meer dan voorheen het karakter kreeg van een plurale of multi-culturele samenleving.

volgende pagina